Magnus Opus van Vissen

Ten tijde van dit schrijven hebben we net de aanslag en de grote demonstratie in Parijs achter de rug. Al heel snel werd Charlie een geuzennaam en dook het overal op in allerlei varianten. Als astroloog waag ik me er niet aan om te voorspellen hoe terrorisme zich zal gaan ontwikkelen en wat we kunnen verwachten. Wel kan ik kijken naar de komende planeetstanden vanuit betekenisgeving. Verslaggeving en beschouwende commentaren laat ik graag over aan andere media.

In februari is het teken Vissen sterk in de meerderheid aan de hemel. Vissen heeft alles te maken met een non-identiteit. En dat sluit goed aan op Je suis Charlie; met z’n allen dezelfde identiteit bewegend als één organisme. Als een school vissen lopen mensen door de straten van Parijs, van grote steden in Europa en zelfs Aboutaleb transformeert van burgemeester naar een van de vele vissen in de tegenbeweging.

Een daad van het kwaad genereert een mondiale saamhorigheid in liefde zoals we die niet eerder hebben gezien. Is dit het Magnus Opus van het tijdperk Vissen, het meesterwerk omdat we de les eindelijk met z’n allen hebben begrepen?  Neptunus is de planeet die bij het teken Vissen hoort en staat daar sterk. Neptunus staat van februari 2012 tot en met april 2025 in zijn eigen teken Vissen.

In deze maand staat de Zon in Vissen vanaf 19 februari, komende uit Waterman. Waterman is het idealistische teken dat mensen verbindt die hetzelfde doel voor ogen hebben. Waterman is rebellerend, vernieuwend en tegen de gevestigde heersende macht. Vrijheid, gelijkheid en broederschap kenmerkt de Waterman. Dit is een luchtteken en daarmee rationeel en koel. In Vissen wordt de Zon gevoeliger en als de gevoelens teveel of te heftig worden dient zich altijd een verlangen aan naar een andere bewustzijnstoestand. Dit kan in de vorm van verdovende of verruimende drugs maar ook naar hogere, geestelijke werelden. De werelden waarin de intentie zijn oorsprong vindt, waar het beginsel geboren wordt en waar alles fijnstoffelijk en niet concreet is. Transpersoonlijk omdat het niet over het individu gaat maar over het collectief. Precies dat collectief heeft een vals klinkende wake up call gehad en kan niet anders dan in beweging komen; Je suis Charlie. Maar zoals dat gaat met beginsel – ze incarneren in individuen en worden steeds concreter. Neptunus als oppergod van de oceanen van Vissen representeert het collectief. In de maand februari staan de planeten Venus en Mars ook in Vissen en loopt Mercurius retrograde, wat een naar binnen kerende beweging is, a la Vissen dus.

Mercurius in Waterman zoekt zijn vrienden op, beraamd plannen, wil actie voeren en shockeert met provocatie. In Waterman zoekt hij de media op als kanaal van zijn rebelse boodschap. Maar! Mercurius loopt retrograde en zoekt dus niet buiten zichzelf, maar binnen in zichzelf. De leidende vraag in dit collectieve principe dat incarneert in het individu ( ja, jij dus) is, welke Charlie ben jij eigenlijk? Welke identiteit wordt opgeroepen en hoe verhoudt die zich tot collectieve spiritualiteit? Ben je non-dualist, moslim, joods, christen, boeddist, John Frum ( tip: zeker even opzoeken op youtube) of selfmade? Het is een inkoppertje om te zeggen dat alle goden hetzelfde zijn en dat het uiteindelijk niets uitmaakt. Religie gaat erg diep en raakt altijd aan je fundament. Religie wordt door een groep mensen collectief gedragen en veroordeelt. Juist nu staan de individuen op en spreken zicht uit over hun diepste geloof waarmee ze zich in elke andere situatie kwetsbaar zouden hebben opgesteld, behalve nu …

Kwetsbaarheid wordt kracht omdat het gedragen wordt door (vrijwel) iedereen! Mercurius retrograde in Waterman zoekt het punt diep in jezelf van waaruit je een verbinding kunt gaan leggen en de eenheid ervaren. Die eenheid zonder identiteit met als naam Charlie. Opmerkelijk in dit verband; ooit was Charlie de naam van het checkpoint in de Berlijnse muur waar mensen bruut geselecteerd werden.

Venus begint de maand februari in samenstand met Neptunus in Vissen. Venus staat verhoogd in Vissen wat betekent dat ze in dit teken op haar best is. Hier verbindt zij vanuit een liefde die de hoogste spirituele kwaliteit heeft. Ver vandaan van oordelen, gedachten, overtuigingen, affiniteiten etc. Venus representeert de liefde in haar meest zuivere vorm. Zeker samen met Neptunus die haar geboren laat worden uit zijn schuim.

Ook Mars staat in het teken Vissen en hij gaat behoorlijk gelijk op met Venus. Mars in Vissen heeft geen agressieve strijdlust. Mars in Vissen is een pacifistische vuist. Geweldloos en vanuit een diep besef van eenheid weet hij dat geweld nooit een oplossing is voor welk conflict dan ook. Plat gezegd is Mars in Vissen dat knulletje dat altijd gepest wordt omdat ie nooit terugslaat en dus altijd slachtoffer is. Dat knulletje is spiritueel nog niet wakker en heeft dus geen fundament om zijn pacifisme te dragen.

Mars en Venus samen in Vissen verbinden actief vanuit een collectieve eenheid. Mars kan zijn strijdlustige aard niet verloochenen maar geeft er in Vissen een zachtaardig en vredelievend karakter aan. Strijden zoals in de vechtkunsten.

Helaas zijn er in februari ook gespannen planeetstanden van Uranus en Pluto. Dat zijn twee zware jongens die vernietigen en partijen verwijderen. Het vierkant dat ze met elkaar maken is al een tijd aan de gang maar in februari is dit aspect graadnauwkeurig exact. Dit betekent dat de spanning naar een akelig hoogtepunt gaat. Het thema wordt aangegeven door Saturnus in Boogschutter: religieus fanatisme gerechtvaardigd vanuit denkbeelden en overtuigingen. Zeker vanaf de 20e wordt het spannend temeer ook omdat Venus en Mars dan naar Ram gaan en daar een heel ander karakter krijgen. Ze zijn daar vuriger en strijdlustiger en reageren primair. De instincten voeren de boventoon en nadenken over wat je doet is secundair. Heel positief geduid zijn Venus en Mars de initiators van een heel nieuw en vers begin. Gedreven door levenskracht zoals een zaadje dat als plantje net zijn kopje boven de grond uit steekt.

Ik verwacht en hoop dat de Je suis beweging veel meer gezicht gaat krijgen. Dat het van een collectieve Charlie naar het individuele beweegt en daar gestalte gaat krijgen. Dat heilige boeken niet meer geciteerd worden in woorden op spandoeken, maar bezield en belichaamd worden in daden.