In mei 2015 verscheen onderstaand artikel in het tijdschrift Paravisie.

Welke moeder ben of heb je? Lees het hieronder!moederdag

 

Ram

Voordat ze het ontbijt voor de kinderen op tafel heeft staan, is de Rammoeder al in de sportschool geweest waar ze zich uit heeft geleefd op zoveel mogelijk fitnessapparaten. Ze brengt haar kinderen niet met de auto naar school, maar joggend of met de fiets. Ze is snel en omdat ze zo jeugdig oogt wordt ze wel eens voor de oppas aangezien. Een Rammoeder heeft weinig geduld met zichzelf en met haar kinderen. ‘Niet aanstellen en flink zijn!’ Ze is actief en impulsief en kan soms bot uit de hoek komen naar haar kinderen. Niet omdat ze bot is, maar omdat ze geen tijd heeft voor lange verhalen en ingewikkelde pedagogische aanpakken. Ze is rechtlijnig en houdt van duidelijkheid. Je weet wat je aan haar hebt want ze heeft het hart op de tong. Zodra de eerste zonnestralen zich laten zien, wordt er in de tuin gegeten, desnoods met jassen aan. Want van gezeur en geklaag houdt de Rammoeder hélemaal niet!

Stier

De Stiermoeder is erg rustig en neemt overal de tijd voor. Ze is niet onder de indruk van gehuil, gezeur of gemanipuleer van haar kinderen. Ze deelt royaal snoepjes en andere zoetigheid uit en neemt er zelf dan ook maar eentje. Dat heeft ze wel verdiend, vindt ze. Een Stiermoeder kookt elke avond uitgebreid en geniet meer van het eten dan van de gezelligheid. Ze is altijd op dieet want eten is haar hobby. Ze houdt van mooie en luxe dingen in huis en daarom heeft ze een volledig geautomatiseerde keuken, een hypermodern washok en een zichzelf sturende stofzuiger. Fietsen doet ze alleen in de zomer en dan nog pakt ze liever haar nieuwe auto om de boodschappen te doen. Ze verwent haar kinderen met duur speelgoed en luxueuze vakanties in all inclusive hotels. Want ze wil zelf graag ook vakantie hebben.

Tweelingen

De Tweelingenmoeder leest haar kinderen graag voor. Er slingeren boeken en tijdschriften door het huis en op bijna elke muur hangt wel een houten plankje met een spreuk. Liefst met een grappige ondertoon. Ze is leesmoeder op school en weet het altijd beter dan de juf. Ze wil dat haar kinderen leren leuk vinden en overlaadt ze met wetenswaardigheden. Wat ze niet weet zoekt ze op, op een pc, laptop, tablet of haar eigen telefoon, nieuwste model. Die telefoon is overal waar zij ook is, en gaat de hele dag. Ze belt, sms’t, appt en checkt haar Facebook elk half uur. Want ze wil niets missen! Ze kletst graag met haar kinderen over van alles en nog wat. Ze heeft humor en kan kinderverdrietjes makkelijk relativeren. Ze is chaotisch en vergeet wat ze beloofd heeft. Op het schoolplein is zij degene die alle roddels kent en verspreidt. 

Kreeft

De Kreeftmoeder is de beste moeder van de hele wereld. Ze belichaamt het archetype moeder van binnen en van buiten. Ze begrijpt alles, troost haar kinderen bij elk pijntje, zit altijd klaar met een kopje thee of een glaasje limonade en doet alles voor ze. Ze speelt geen moeder, ze ís moeder. Haar kroost is haar leven en ze is altijd trots op ze. De Kreeftmoeder riskeert ruzie met haar man omdat ze het altijd voor de kinderen opneemt. Ze is veilig en is er altijd voor hen. Ze moedigt haar kinderen aan om te doen wat ze leuk vinden. Er is één ding dat de Kreeftmoeder niet leuk vindt. En dat is als haar kinderen het huis uitgaan en op zichzelf gaan wonen. Ze kan haar moederschap niet loslaten en verwordt dan tot een bemoeizuchtige (schoon)moeder. Allemaal goed bedoeld natuurlijk maar dit kan verstikkend werken. 

Leeuw

De Leeuwmoeder is pedagogische zeer sterk. Zij snapt in welke ontwikkelingsfase haar kinderen zijn en hoe ze daar het beste mee om kan gaan. Ze stimuleert de creativiteit van haar kinderen en lijst elke tekening in en hangt ze in de huiskamer. Als er dan bezoek komt schept ze schaamteloos en oneindig over ze op en voorziet ze een succesvolle toekomst voor haar bijzondere kinderen. Hun succes laat ze graag op zichzelf afstralen. Ze weet het beste in hen omhoog te halen en is de moeder die het hardst schreeuwt op zaterdag langs de zijlijn van het sportveld. Ze accepteert het niet als haar kinderen oneerlijk worden behandeld en vecht voor ze als een echte Leeuwin. Niemand mag aan haar kinderen komen! De Leeuwmoeder is ijdel en voordat ze de kinderen naar school of zwemles brengt, kleedt ze zichzelf mooi aan en checkt zichzelf een paar keer in de spiegel. Ze maakt haar kinderen weerbaar en brengt ze eigenwaarde bij.  

Lees meer...

De phoenix roert de nieuwe vleugels

Een creatiemythe

Ken je magie? Kun je de naam van je ziel in beweging brengen en jezelf doen terugkeren naar het licht? Ken je het verhaal van je geboorte? Kun je je bestemming vertellen? Zie je aan het licht wat je schijnt wie je bent? Kun je werkelijkheid scheppen voor jezelf uit jezelf?

In het begin riep een stem tegen het donker. De stem werd sterk genoeg om de zwarte wateren van het oerwater Nun te beroeren. Het was Temu die zichzelf verhief, Temu met als hoofd de duizendbladige blauwe lotusbloem. Hij sprak het woord, en een lotusblad viel naar beneden, en nam vorm aan op het wateroppervlak. Het was de wil tot leven. Uit het niets schiep hij zichzelf, het licht. De hand die het water scheidde, tilde de zon op en beroerde de lucht. Hij was de eerste, het begin en daarna volgde alles, zoals de bladeren op het water vallen.

Het was in een wereld zonder tijd want er was geen zon of maan die dag van nacht scheidde. Toen stak Temu zijn hand in het water en tilde Ra uit de afgrond op. De zon Ra scheen goud op Temu’s gezicht. De dag begon en Ra leefde met hem vanaf het begin der tijden. Dit was de eerste dag van de wereld. In dankbaarheid verhief de zon zichzelf en liep zijn eerste baan van horizon naar horizon.    Maar op die eerste dag, toen Temu de zon vasthield, vloog er een vonk uit hem. De schijf die hij vasthield, reflecteerde het eerste licht. Het licht kaatste terug en hij zag dat hij zelf het licht was. Hij zag dat hij god was, en omdat hij Ra had geschapen was hij zichtbaar voor zichzelf.  In het begin lag de aarde met de hemel, niets lag er tussen hen in, geen hoogte, geen diepte en zij waren niet gescheiden. Zij omhelsden elkaar als geliefden en de kracht van het leven pulseerde tussen hen in. Temu scheidde hen met het woord, zodat hemel en aarde ontstonden en de zon zich tussen en om hen kon bewegen. De zon gaf zijn licht aan de hemel en aan de aarde. Er was ruimte boven en beneden en tussen hen en aan alle vier de zijdes, zodat alle dingen die Temu dacht vorm konden aannemen; dieren, stenen en seizoenen. Maar omdat ze zolang samen hadden gelegen waren hemel en aarde nog steeds deel van elkaar. Geest manifesteerde zich in materie, en materie was geïnspireerd door geest.

Tussen hen stonden drie pilaren van lucht, aarde en water. De vonk van zijn vuur klopte in alle drie, en Temu noemde dat leven. Hij schiep zichzelf en zijn lichaam brandde. Uit zichzelf schiep hij alles; de luchten, de oceanen, de bergen, de planten, de goden en de mensen, en hij gaf ze namen. Van zijn vuur, gemaakt van zijn vuur, had een ieder zijn eigen vuur en zo konden zij leven scheppen. Een cyclus van bestaan zonder eind. Aan de mens gaf hij het vermogen om zichzelf te scheppen, om zichzelf een naam te geven, een bestemming te geven en ernaar te leven, voor altijd en eeuwig in aanwezigheid van de goden. En Temu is met hen. Van vuur wat komt van vuur kan iemand zich niet afkeren zonder het vuur in hem te doven, zonder zich tegen god te keren. Als hij god verbant sterft hij. Hij is niks, wordt niks en is nooit iets geweest. Hij zal nooit bestaan hebben. Wakkert hij het vuur aan, dan zal hij zijn gelijk zijn eigen schepper en wordt het goddelijk vuur voedsel voor zijn creaties. Zo houdt hij de navelstreng kloppend van goud stromend bloed en zoogt hij zijn creaties.

Het woord van Temu ligt op zijn tong en de vibraties van zijn ware naam bewegen de ziel in de richting van het vuur waar hij een bestaan zal vinden in de eeuwigheid.

Zijn creaties gloeien op zodat goddelijke vonken ervan af spatten, nieuw leven in-spirerend en zo de eeuwige geboorte laten duren en duren. Dit is magie. Dit is het Woord. Dit is het geboorteverhaal. Je wordt geroepen, luister maar. 

Ken je magie? Kun je de naam van je ziel in beweging brengen en jezelf doen terugkeren naar het licht? Ken je het verhaal van je geboorte? Kun je je bestemming vertellen? Zie je aan het licht wat je schijnt wie je bent? Kun je werkelijkheid scheppen voor jezelf uit jezelf?

 

 

Elodie Hunting, geïnspireerd door Normandi Ellis’ History of Creation.

Editie maart 2014 in Paravisie

Over mediteren

Je kent het wel, iemand die helemaal in gedachten verzonken is en het niet hoort als je zijn naam zegt. Of een kind dat wegdroomt in zijn eigen fantasie. Misschien heb je dat zelf vaak als je een routineklusje doet als de afwas, het dagelijkse fietstochtje naar de bakker of als je afdwaalt tijdens een saaie film. Al deze voorbeelden hebben één ding gemeen: je bent in een andere werkelijkheid. Zintuiglijke prikkels als horen, zien en voelen met je lichaam komen niet zo binnen als wanneer je alert bent. Je aandacht gaat uit naar iets anders. Dit zijn allemaal vormen van mediteren. Zelfs als je aan het piekeren bent, mediteer je. Je vertoeft in een bepaald energieveld en bent dat aan het verkennen. Je ziet de beelden die daar zijn, denkt de gedachten die daar zijn en ervaart de gevoelens die daar zijn. Als Alice in Wonderland stap je in een andere wereld die verschilt met je dagelijkse realiteit. Dit kan heel zinvol zijn, omdat je bijvoorbeeld aan de dagelijkse stress kunt ontsnappen.
Mediteren kent grofweg twee vormen: Actief mediteren en passief mediteren. Passief mediteren is de bekendste en is wat men meestal onder mediteren verstaat. Je maakt je geest leeg en concentreert je op die leegte. Bij het actief mediteren richt je je aandacht op een specifiek onderwerp. Hierover later meer. emerging in silence

Lichaam en geest

Mediteren doe je met je geest. Je maakt eerst contact met je eigen levensenergie. Deze energie stroomt door je lichaam. Dat gaat vanzelf. Om die energie goed te laten stromen, kun je dat een handje helpen door een goede meditatiehouding aan te nemen. We kennen allemaal de lotushouding wel – je zit met gekruiste benen op de grond en legt je handen in je schoot. Hierbij is het van belang dat de rug recht is, zodat de sterke levensenergie de Kundalini, goed en ononderbroken door je ruggengraat kan stromen. Deze lotushouding komt uit het Oosten en is voor ons westerlingen geen ideale en comfortabele houding. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk want inmiddels zijn er al heel wat westerlingen die zeer ervaren en bekend zijn met de lotushouding. Voor de meeste westerlingen is het fijner om op een stoel te zitten. Ook hier geldt, rug recht, hoofd recht op de ruggengraat, voeten op de grond en handen op de bovenbenen. Zodra je in meditatie gaat, ga je ontspannen. Het is dus niet vreemd dat je rug dan wat krommer trekt en je hoofd naar de linker- of rechterkant zakt. Dit is een kwestie van oefenen en aandacht erbij houden. Na verloop van tijd ‘weet’ je lichaam dat het de gewenste rechte houding zelf moet reguleren. Wat veel mensen overkomt tijdens hun eerste stappen in het mediteren, is dat ze zo diep ontspannen dat ze als vanzelf in slaap vallen. Dat is helemaal niet erg, maar het was niet de bedoeling. Je moet dus de grens gaan opzoeken tussen slapen en waken. Ondertussen moet je ook aan de goede lichaamshouding denken én je ging mediteren. Een hele klus die om een goede focus vraagt. Ook hier geldt, oefening baart kunst.

Goed, je zit op je stoel of in de lotushouding, je rug is recht, je bent ontspannen zonder in slaap te vallen en dan opeens … realiseer jij je dat je vergeten bent een pak melk te halen. En dat je die echt vandaag nodig hebt. Of dat je die afspraak met je vriendin nog moet verzetten omdat je naar de fysiotherapie moet. Of krijg je opeens een vreselijke jeuk aan je rechterknie en je móet krabben. Of je komt erachter dat je eigenlijk helemaal geen zin hebt om elke dag een kwartiertje vrij te maken voor je meditatie. Met je drukke agenda heb je wel wat zinnigers te doen. Wat levert het je eigenlijk op, dat gemediteer? Je wordt opstandig en staat op het punt om ermee te stoppen. Weg concentratie, weg meditatie.

Daar zit je dan met je goede voornemens …

Hoe kan het nou dat je zo snel opgeeft? Of dat je niet door kunt zetten terwijl je zo goed op weg was om een meditatieritme op te bouwen? De verklaring is heel simpel. Zodra je gaat mediteren en je dagelijkse, wakkere werkelijkheid verlaat, zink je in je onbewuste. Daar ben je ook als je droomt, alleen weet je het dan meestal niet. Dat onbewuste heeft helemaal geen zin in veranderingen of in wakker bezoek. Met andere woorden, je onbewuste wil niet lastig gevallen worden door je bewustzijn. Het gaat dus protesteren en geeft je onbedwingbare lichamelijke sensaties als jeuk, pijn en bewegingsdrang. Of het stuurt gedachten over je agenda, je boodschappenlijstje en andere dagelijkse dingen. Als dat allemaal geen effect heeft, vertelt je onbewuste je dat het zinloos is wat je allemaal doet. Dit is een volkomen normaal verschijnsel wat iedereen ervaart die mediteert. In de Mindfulness word je geleerd niet te reageren op dergelijke prikkels, maar ze er gewoon laten zijn. Dat is de beste manier om ermee om te gaan. Je erkent je jeuk, je vergeten melk, je dubbele afspraak in je agenda en vervolgens besteed je er geen aandacht meer aan. Iets wat je geen aandacht meer geeft, verdwijnt vanzelf.

 

Actief mediteren

Actief mediteren wil niet zeggen dat je je lichaam moet bewegen tijdens de meditatie, alhoewel die vorm van meditatie wel bestaat. Denk aan Oosterse vechtkunsten, waarin het allemaal draait om meditatie. Een gerichte aandacht en het meebewegen op de energie is daar van groot belang. Wat hier bedoeld wordt met actieve meditatie is dat je je geest laat bewegen in beelden. Het onbewuste ‘denkt’ niet in woorden maar in beelden. Zo droom je vrijwel nooit dat je een boek leest, en als je dagdroomt is dat altijd in beelden. Het onbewuste heeft een beeldentaal. Zodra je in meditatie gaat komt er een beeldenstroom los die je overal en nergens brengt. Je drijft mee op de beelden die zich aandienen. Omdat deze beelden in de astrale werkelijkheid zijn, kan het heel goed dat je beelden oppikt van iemand anders die op dezelfde golflengte zit. Je komt in de droom terecht van iemand die ligt te slapen of in de fantasie van iemand die je niet kent. Die beelden zijn als het ware vogelvrij en kunnen door iedereen die zich in het astrale bevindt opgepikt worden. Als je hier heel goed in wordt, kun je steeds gerichter je beelden gaan halen. Helderzienden en mediums bijvoorbeeld, verstaan deze kunst goed. Zij kunnen intunen op jouw energie, en de beelden oppikken uit jouw tijdloze onbewuste. We hebben allemaal een persoonlijk onbewuste en we hebben met de hele mensheid samen een collectief onbewuste. In het persoonlijk onbewuste liggen de beelden opgeslagen die bij jou in dit leven horen. Denk aan situaties die je hebt meegemaakt die een grote indruk hebben achtergelaten, je wensen, je zelfbeeld en je levensvisie. Alle beelden hebben een directe relatie met jou. In het collectieve onbewuste liggen alle beelden van de mensheid opgeslagen. Omdat tijd een bedacht begrip is om ons leven structuur te geven, bestaat het niet in het onbewuste. In dat collectieve bewuste liggen alle beelden van alle tijden. Dat collectieve onbewuste is een gelaagd krachtveld. Dingen die vele mensen hebben meegemaakt en waar dus veel dezelfde beelden over bestaan, zijn sterker dan incidentele beelden. Denk bv aan een oorlog, de geboorte van een kind, de ontmoeting met je schaduw, het verliezen van een dierbare, de vreugde van de liefde, de aanbidding van goden en heiligen, etc etc. Allemaal universele, menselijke dingen. Deze sterke beelden zijn flink geladen met emoties en dus met energie. Als we die sterke beelden in de kern bekijken, komen we terecht bij de zogenaamde archetypen. Die archetypen zijn van alle tijden en worden direct door elk mens begrepen. Denk aan de Grote Moeder, de Held, het Kind, de Schone Maagd en de eeuwige Jongeling. Goden uit de oudheid zijn archetypen die allemaal in ons onbewuste leven. Ook de astrologie werkt met archetypen en een astroloog kan aan de hand van je persoonlijke geboortehoroscoop zien welke archetypen in jou sterk vertegenwoordigd zijn.

Terug naar actief mediteren.

Je kunt je geest sturen in de wereld van de archetypen. Je bent dan op een diep niveau bezig en kunt daar ook daadwerkelijke veranderingen in je persoonlijkheid tot stand brengen. Natuurlijk word je geen ander mens, maar je kunt wel werken aan blokkades die je verhinderen om je pure kern te laten schijnen. Ben je te opvliegend? Dan kun je actief gaan mediteren op het archetype van de strijder. Om dat zo goed mogelijk te doen, moet je precies weten hoe dat archetype eruit ziet. En hiervoor kun je terecht bij een godenwereld die je aanspreekt. Vind je de goden van de Oude Grieken mooi? Dan zoek je daar naar de strijder, naar Aries. Spreekt Egypte je meer aan? Dan zoek je daar naar Sekhmet, de godin met het leeuwenhoofd. Bijna elke cultuur heeft zijn eigen godenwereld waar je uit kunt putten. Als je je keuze hebt bepaald, ga je je geest richten op je archetype en met hem in gesprek. Stel vragen, wacht op antwoorden. Je kunt nog een stapje verder gaan en de mythe opzoeken die bij jouw archetype hoort. Je maakt dan kennis met de mogelijkheden van je archetype en hoe je dat in je voordeel kunt laten werken. De energie die eerst vast zat en een blokkade vormde, komt door actieve meditatie vrij en kan weer stromen. Actieve meditatie is niet beter dan passieve meditatie. Ze willen allebei hetzelfde, namelijk dat je een evenwichtiger mens wordt die de spirituele kern kan ervaren en uitstralen naar de omgeving. Als je meestal passief mediteert sluit dat niet uit dat je actief mediteren niet uit. Actieve meditatie vraagt meer onderzoek omdat je je beelden helder en duidelijk moet kennen om ze goed neer te zetten tijdens je meditatie. Katholieken doen dat als ze bidden tot Maria. Iedereen kan het. Het vraagt oefening en een vastberadenheid om door te gaan als het onbewuste tegenwerkt. En dan opeens kom je op een punt dat je niet meer zonder wilt. Dan is het een levensbehoefte geworden.

 

Pinocchio

Als kind vond ik het verhaal van Pinocchio zo’n beetje het meest vreselijke verhaal wat ik kende, omdat de houten pop telkens de fout in ging en maar niet leek te snappen dat ie de verkeerde keuzes maakte. Terwijl de tekenen overduidelijk waren en de fee en krekel zo goed hun best deden voor hem. Tot overmaat van ramp kreeg ik het boek cadeau, met daarin de versie van Disney. Alleen het laatste plaatje vond ik leuk, want daarop stond Pinocchio als echte jongen. Boeken weggooien kon ik niet; het staat nog altijd in mijn kast, maar lezen doe ik het niet.pinocchio

Het verhaal van Pinocchio blijkt bij nadere beschouwing helemaal geen kinderverhaal te zijn, maar een esoterische verhandeling geschreven door de Vrijmetselaar Carlo Collodi ( boogschutter 1826 – 1890) die het verhaal schreef als satire op de samenleving. Aangezien hij een Vrijmetselaar was en de naam Pinocchio bol staat van symboliek, is het aannemelijk dat dit verhaal een diepere esoterische betekenis heeft.

Lees meer...



De phoenix roert de nieuwe vleugels

Een creatiemythe

Ken je magie? Kun je de naam van je ziel in beweging brengen en jezelf doen terugkeren naar het licht? Ken je het verhaal van je geboorte? Kun je je bestemming vertellen? Zie je aan het licht wat je schijnt wie je bent? Kun je werkelijkheid scheppen voor jezelf uit jezelf?

In het begin riep een stem tegen het donker. De stem werd sterk genoeg om de zwarte wateren van het oerwater Nun te beroeren. Het was Temu die zichzelf verhief, Temu met als hoofd de duizendbladige blauwe lotusbloem.

Hij sprak het woord, en een lotusblad viel naar beneden, en nam vorm aan op het wateroppervlak. Het was de wil tot leven. Uit het niets schiep hij zichzelf, het licht. De hand die het water scheidde, tilde de zon op en beroerde de lucht.

Hij was de eerste, het begin en daarna volgde alles, zoals de bladeren op het water vallen.

Lees meer...